سرمقاله/علی اسماعیلی دبیر تحریریه/ بّوَد کز طرفی، مردی از خویش برون آید و کاری بکند؟

بسیاری از افراد بر این باورند که مقایسه صنعت خودروی ایران با کره‌جنوبی - که هم‌زمان با ایران این صنعت را راه‌اندازی کرده است- یا هر کشور دیگر کار درستی نیست؛ چراکه شرایط دشواری که اقتصاد ایران از سر گذرانده یا می‌گذراند با هیچ کشور دیگری قابل قیاس نیست. هیچ کشوری انقلاب، جنگ با یک کشور خارجی و در نهایت تحریم‌های بین‌المللی پی‌درپی مانند آنچه بر ایران گذشته است را در مدت کوتاهی مانند 40 سال تجربه نکرده است. حتی شخص رئیس‌جمهور آمریکا بارها اذعان داشته است که «تاکنون کمتر کشوری مانند ایران تحریم شده است». با ‌وجود این، نمی‌توان تمام مشکلات صنعت خودرو و سایر صنایع و بنگاه‌های تجاری را به گردن تحریم‌‎ها انداخت و از پذیرفتن مسئولیت در داخل کشور شانه خالی کرد.

پس از انقلاب ایران، مالکان شرکت‌های خودروسازی یا از کشور خارج شدند یا به دلایل گوناگون تمامی املاک آن‌ها به نفع دولت مصادره شد. همین موضوع را - جدا از تمامی مشکلاتی که در حوزه صنعت خودرو برشمرده می‌شود- می‌توان نقطه آغاز اضمحلال این صنعت در ایران دانست. دولتی‌شدن خودروسازی زمانی در ایران اتفاق افتاد که کره‌جنوبی در حال به پایان رساندن فرصت 25 ساله ممنوعیت واردات خودرو به‌منظور سیاست ارتقای صنعت خودروسازی (Automobile Industry Promotion Policy) بود؛ فرصتی که دولت کره به بخش خصوصی خود داد تا با توان هرچه بیشتر بکوشند و خودروی ملی تولید کنند. نتیجه این سیاست را امروز می‌توانیم به‌وضوح مشاهده کنیم. ارزش کل صادرات خودرو در دنیا طی سال 2018 بیش از 775 میلیارد دلار بوده است. در این سال، صادرات خودرو پس از صادرات نفت خام و مشتقات و فرآورده‌های نفتی در جایگاه سوم جهان قرار گرفت که نشان از اهمیت بالای این صنعت در اقتصاد جهانی دارد. امروز کره‌جنوبی پنجمین تولیدکننده خودرو از نظر تعداد و در رتبه هفتم از نظر صادرات است. این کشور بیش از 5 درصد کل صادرات خودروی جهان را در سال 2018 انجام داده است.

امروز برای مشکلاتی که گریبان‌گیر صنعت خودروی ایران هستند، از تامین قطعات، نقدینگی و تعیین قیمت‌های دستوری گرفته تا دولتی بودن و انحصار، چه راه‌حلی می‌توان پیدا کرد؟ افق‌های گوناگونی که تا سال 1404 برای این صنعت نوشته‌‌شده و چشم‌اندازهایی که در نظر گرفته شده جز رویای خیالی به نظر نمی‌رسند؛ چشم‌اندازهایی که عبارت‌اند از:

  • دستیابی به جایگاه نخست صنعت خودروی منطقه، رتبه پنجم آسیا و رتبه یازدهم جهان از طریق رقابت‌پذیری مبتنی بر توسعه فناوری تا سال 1404 (رتبه 18 جهانی در سال 1397 جدا از کیفیت و ارزش محصولات)؛
  • تولید حداقل 3 میلیون دستگاه خودرو و صادرات یک‌سوم آن (تولید کمتر از 800 هزار دستگاه خودرو در سال 1397)؛
  • تولید 50 درصد خودروهای سبک با برند داخلی (!)؛
  • تامین 25 میلیارد دلار قطعه از سوی قطعه‌سازان برای خودروهای ساخت داخل؛
  • صادرات قطعات به ارزش 6 میلیارد دلار به بازارهای خارجی (صادرات قطعه در سال 1394 تنها 150 میلیون دلار بوده است)؛
  • تولید 120 هزار خودروی تجاری و صادرات یک‌چهارم آن (تولید خودروهای تجاری در سال 1396 کمتر از 40 هزار دستگاه)؛
  • کسب حداقل 4 درصد از تولید ناخالص داخلی به‌عنوان سهم ارز تولید صنعت خودرو (برخی از آمار از سهم 3 درصدی حکایت دارند که جای بحث دارد)؛
  • کسب ارزش‌افزوده 20 درصدی صنعت خودرو از کل ارزش‌افزوده صنعت کشور؛
  • و ...

چنان‌که گفته شد سهم خودروسازی کشور از کل تولید ناخالص داخلی گاهی بیش از 3 درصد عنوان می‌شود، اما باید دید که از چه زاویه‌ای به آن نگریسته می‌شود. معمولا تولید ناخالص داخلی به‌عنوان ارزش کل محصولات تولیدشده یک کشور در داخل یا خارج از آن در بازه یک‌ساله در نظر گرفته می‌شود که کاهش یا افزایش آن به معنای رشد اقتصادی مثبت یا منفی است. برای تعیین دقیق سهم خودروسازی از تولید ناخالص داخلی باید دید که قیمت و کیفیت خودروهای تولیدشده تا چه میزان با استانداردهای جهانی تطابق دارد و تا چه حد واقعی است. امروز تولید ناخالص داخلی ایران کمتر از 450 میلیارد دلار است و سهم سه‌ درصدی خودروسازی ایران از آن به این معناست که ارزش تولیدات خودروی ایران حدود 5/13 میلیارد دلار است. بیشترین تولید خودرو در کشور در سال 1396 اتفاق افتاد که در آن خودروسازان بیش از یک ‌میلیون و 500 هزار خودرو تولید کردند. اگر یک ‌میلیون از این خودروها، خودروهای پرتیراژ داخلی در نظر گرفته شوند و اثر آن در تولید داخلی 10 میلیارد دلار برآورد شود، این نتیجه حاصل می‌شود که میانگین ارزش هر خودروی تولیدشده در ایران حدود 10 هزار دلار است. شایان‌ ذکر است که میانگین قیمت خودروهای تولید داخل در دامنه‌ای بین 4 هزار دلار تا 12 هزار دلار قرار دارد، اما سوال اینجاست که آیا ارزش واقعی تمام‌شده و ارزش خودروها از نظر کیفیت نیز همین میزان است؟ مقایسه ساده قیمت و کیفیت خودروهای خارجی و داخلی چیزی غیر از این را نشان می‌دهد. اگر این موضوع را در کنار بی‌ثباتی تعداد تولید قرار دهیم، وضعیت وخامت بیشتری به خود می‌گیرد. به‌عنوان‌مثال در سال 1397 تنها 800 هزار خودرو در کشور تولید شد که انتظار می‌رود این عدد در سال 1398 کاهش یابد. موضوع نیروی انسانی مازاد این صنعت نیز جایی برای بحث باقی نمی‌گذارد.

در پایان کلام باید گفت که جز با سپردن زمام تمام امور صنعت خودروی ایران به دست اهل آن، نمی‌توان از هزارتوی مشکلات این صنعت عبور کرد؛ افرادی که با دلسوزی سعی کنند تا این صنعت را از باتلاق خسران دولتی‌بودن خارج کنند.

 

گفت و گوها

  • صنعت سرب زمینه خوبی برای ارزآوری است

    مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی بهادری گفت: در ایران، قیمت انرژی شامل برق، گاز و... برای واحدهای معدنی بسیار پایین‌تر از سایر کشورهای دنیا در نظر گرفته می‌شود و به نوعی پس از یک محاسبه سرانگشتی می‌توان به این نتیجه رسید که نسبت با قیمت میانگین جهانی، انرژی ما اساسا رایگان است. به این ترتیب، اگر نزدیک به 50 واحد معدنی شمش سرب در بخش خصوصی به طور همزمان و بر اساس ظرفیت اسمی خود شروع به تولید کنند، تولید داخلی شمش سرب به رقمی خواهد رسید که علاوه بر تامین نیاز داخل، بخش اعظمی از آن را می‌توان صادر کرد و زمینه ارزآوری مطلوبی را برای کشور به وجود آورد.

    ادامه مطلب...
  • افزایش ظرفیت کارخانه تولید باسبار در سال جاری

    تحریم و بسته شدن مرزهای کشورها، ضربه سنگینی را به اقتصاد و صنعت یک کشور وارد می‌کند. شرکت صنایع مس شهید باهنر به عنوان اولین مجموعه متمرکز و مجهز تولید محصولات جانبی در شرایط سخت اقتصادی، نمایی دیگری از فعالیت خود را به نمایش گذاشت و در جهت خودکفایی کشور در میزان فروش و تولید محصولات جانبی مسی و آلیاژی رکوردهای مطلوبی را به ثبت رساند. تولید لوله‌های آلیاژی، مسی و همچنین سکه‌های آلیاژی ازجمله فعالیت‌های این شرکت موفق محسوب می‌شود. جهت آشنایی بیشتر با شرکت شهید باهنر به گزارش اخبارفلزات به نقل از خبرنگار پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات آنلاین» با مجید ضیایی، مدیرعامل شرکت صنایع مس شهید باهنر، به گفت‌وگو نشسته است که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید:

    ادامه مطلب...
  • لازمه بقای اقتصاد کشور، حمایت از صنایع صادرات‌محور است

    دولت قصد دارد بخشی از سهام خود را در شرکت‌های بزرگ دولتی به بخش خصوصی واگذار کند و سال‌ها است که اصل خصوصی‌سازی را سرلوحه کار خود قرار داده است. به همین دلیل در این سال‌ها شرکت‌های بسیاری پای به عرصه صنعت فولاد نهاده‎‌اند. با این حال، مشکل بخش خصوصی صنعت فولاد، حکم‌رانی تفکر دولتی بر این صنعت است که چالش‌هایی را برای بخش خصوصی به وجود می‌آورد. ازجمله این تفکرات، می‌توان نحوه عرضه ورق در بورس کالا اشاره کرد که وزارت صنعت، معدن و تجارت از سال گذشته الزام کرد که همه معاملات به صورت نقدی انجام شود و بنابراین تولیدکنندگان نتوانستند با توجه به نیازها به تامین مواد اولیه بپردازند. بخش خصوصی انتظار دارد که دولت حامی این بخش باشد و آن را رقیب خود نبیند. در این رابطه به گزارش اخبارفلزات به نقل از خبرنگار پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات آنلاین» با مجید یاریگر، مدیرعامل شرکت صنایع فولاد شهریار به گپ‌وگفت نشسته است که شرح آن را در ادامه خواهید خواند:

    ادامه مطلب...
  • همواره برای محصولات باکیفیت، تقاضا وجود دارد

    صنعت پروفیل و ورق آلومینیومی چند دهه می‌شود که به یکی از صنایع در حال توسعه کشور تبدیل شده است و با وجود اینکه رقابت منفی، اقتصاد ناسالم، نبود استاندارد تعریف شده و ... به این صنعت لطمات بسیار زیادی وارد کرده و موجب شده بسیاری از تولیدکنندگان به استفاده از ضایعات یا مواد اولیه نامرغوب روی بیاورند اما بسیاری از مجموعه‌ها همانند مجتمع آلومینیوم البرز توانسته است در این سال‌ها علاوه بر افزایش فروش، بهبود کیفیت و ایجاد تنوع در محصولات در جهت بهبود میزان رضایت‌مندی مشتریان نیز گام بردارد؛ به همین دلیل با محمد بخشی، مدیرعامل مجتمع آلومینیوم البرز گفت‌وگو کرده‌ایم که شرح آن را در ادامه آمده است:

    ادامه مطلب...
  • شاه کلید توسعه صنعت سرب و روی، در دستان بخش خصوصی است

    شرکت ملی سرب و روی ایران برای افزایش میزان تولید شمش سرب و روی، آن هم در شرایط شیوع ویروس کرونا و محدودیت‌های ناشی از آن، دستورالعمل‌هایی را در نظر گرفته است که همزمان می‌تواند با افزایش تولید، در مصرف انرژی نیز بهینه عمل کند. از طرفی این شرکت یکی از راهکارهای رسیدن به ظرفیت اسمی واحدهای معدنی سرب و روی را توجه دولت به بخش خصوصی می‌داند که با توجه به شهرت بخش خصوصی در سرعت عمل بالا در مقایسه با بخش دولتی، به نظر می‌رسد دولت می‌تواند به مثابه چتری بزرگ، این بخش را مورد حمایت خود قرار دهد تا مسیر تولید و افزایش کیفیت محصولات معدنی بتوانند جهش ناگهانی را تجربه کنند. در همین راستا، به گزارش اخبارفلزات به نقل از خبرنگار پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات آنلاین» با علی‌اصغر صفری، مدیرعامل شرکت ملی سرب و روی ایران، گفت‌وگو کرده است که متن کامل آن را در ادامه می‌خوانید:

    ادامه مطلب...

ماهنامه اخبار فلزات

cache/resized/e0cdfb2494c2c040ca0c2c09d3d8de0d.jpg
سرمقاله/ علی اسماعیلی دبیر تحریریه / هیاهو برای
cache/resized/25170933fff78e3ea301a418cc9631c6.jpg
سرمقاله/ طهرانی خلج مدیرعامل منطقه ویژه اقتصادی
cache/resized/3b03a04d90a535bc35fc6c3001f902a5.jpg
سرمقاله / مصطفی رجبی عضو هیات مدیره و برنامه‌ریزی
cache/resized/bff7dd53750d218041996804c7c4a1db.jpg
سرمقاله / علی اسماعیلی دبیر تحریریه / مسیر
cache/resized/3f61347a300f1b28f4df16dc47d8eeb1.jpg
سرمقاله/ علی اسماعیلی دبیر تحریریه / کاهش
cache/resized/0c960277c2b9ee567fde86e9742839c0.jpg
سرمقاله/ علی اسماعیلی دبیر تحریریه / گسترش تجارت
cache/resized/a0aaca940d312066d8bb22021ae13c37.jpg
سرمقاله / علی اسماعیلی دبیر تحریریه / صنعت
cache/resized/5cd178fc5cb9d30bb4b06084fbd0c0d1.jpg
سرمقاله/علی اسماعیلی دبیر تحریریه/ بّوَد کز طرفی،
Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Black Blue Brow Green Cyan

Body

Background Color
Text Color
Layout Style
Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family